Wierzyciel chce ratę wyższą niż mogę płacić. Jak negocjowaliście?

Adam_z_Lodzi 31.05.2026

Mam prywatny dług po pożyczce ratalnej, już trochę po terminie. Odezwał się wierzyciel z propozycją ugody, tylko rata jest dla mnie dużo za wysoka. Oni mówią o 650 zł miesięcznie, a ja po czynszu, rachunkach i jedzeniu widzę raczej 350 zł, może 400 zł w naprawdę spokojnym miesiącu. Nie chcę udawać, że tematu nie ma, bo wiem, że sam tego nie odczaruję. Boję się tylko, że jak przyklepię ich kwotę, to za dwa miesiące znowu będę po terminie i wyjdzie, że obiecuję bez pokrycia. Jak u was wyglądała taka rozmowa? Podawaliście od razu swoją realną ratę, czy czekaliście aż wierzyciel sam zejdzie z propozycji?

Rozmowa

Dyskusja

15 komentarzy

BasiaBudzet

Ja bym najpierw policzyła to bardzo po ziemi, bez wersji optymistycznej. Te 350-400 zł masz już po odłożeniu czegoś na leki, dojazdy i zwykłe jedzenie do końca miesiąca? U mnie dopiero jak zostawiłam mały zapas, rata przestała się wywracać po pierwszym większym rachunku.

Adam_z_Lodzi

Odpowiedź do: BasiaBudzet

Te 350 zł to już po stałych opłatach i normalnym jedzeniu, bez większych zakupów. Przy 400 zł dałbym radę tylko wtedy, gdy nic dodatkowego nie wyskoczy, a wiadomo jak jest. Dlatego 650 zł brzmi dla mnie jak kwota z kosmosu.

Kasia_z_Poznania

Odpowiedź do: Adam_z_Lodzi

To ja bym nie startowała od 400 zł, skoro sam piszesz, że to na styk. Lepiej chyba 350 zł co miesiąc niż 650 zł przez chwilę i potem znowu cisza.

Janek78

Telefonicznie można zacząć, jasne, tylko po rozmowie poprosiłbym o potwierdzenie ustaleń. Nie jakieś wielkie pismo, zwykły mail wystarczy, żeby było wiadomo jaka rata, od kiedy i na jaki rachunek. W stresie człowiek naprawdę potrafi pomylić datę albo kwotę.

WaldekUgoda

Ja raz zgodziłem się na ratę, która dobrze wyglądała tylko w rozmowie. Wyszło 700 zł, a realnie miałem może 450 zł luzu, bo wtedy jeszcze nie policzyłem paliwa i leków mamy. Pierwszy przelew poszedł, drugi też, a przy trzecim już kombinowałem, z czego zdjąć. Potem musiałem znowu dzwonić i tłumaczyć, że nie wyrabiam. Druga strona była średnio zachwycona, bo przecież sam wcześniej powiedziałem, że dam radę. Dzisiaj podałbym od razu niższą kwotę i spokojnie wyjaśnił, że wolę mniej, ale regularnie.

Rafal_81

Odpowiedź do: WaldekUgoda

Waldek, a z perspektywy czasu lepiej było od razu powiedzieć 450 zł, czy poczekać aż oni sami coś obniżą?

WaldekUgoda

Odpowiedź do: Rafal_81

Teraz podałbym swoje od razu, tylko bez robienia targu dla samego targu. Powiedziałbym, że mogę płacić 400 albo 450 zł i że to jest kwota do utrzymania przez parę miesięcy, nie tylko na pierwszy przelew. U mnie czekanie na ich ruch skończyło się tym, że spanikowałem i zgodziłem się za szybko.

MonikaDomowa

U mnie pomogło spisanie zwykłych domowych rzeczy, nie tylko rat. Czynsz, prąd, telefon, leki, jedzenie, dojazdy i chociaż trochę na nieprzewidziane sprawy. Dopiero wtedy widziałam, co mogę powiedzieć wierzycielowi bez udawania. Głupio się mówi, że nie da rady więcej, ale jeszcze gorzej obiecać i za miesiąc znów nie zapłacić.

AsiaNaRatach

Ja powiedziałam wprost, że ich propozycja jest za wysoka i mogę zacząć od 300 zł. Nie przyjęli tego od razu, ale po kilku dniach wrócili z ratą 380 zł i to już byłam w stanie ciągnąć. Nie opowiadałam całego życia, tylko że tyle mam realnie i mogę płacić regularnie, jeśli dostanę harmonogram.

Marek72

Nie deklaruj przez telefon pod presją. Powiedz, że sprawdzisz budżet i wrócisz z kwotą, którą faktycznie możesz płacić.

PiotrW

Uważałbym tylko z takim mocnym zaniżaniem raty, że może się uda. Jeśli realnie możesz płacić 350 zł, to nie zaczynałbym od 100 zł, bo druga strona może uznać, że nie traktujesz sprawy poważnie. Kwota może być niska, ale powinna być wiarygodna. Potem łatwiej trzymać się tego, co samemu się zaproponowało.

MartaW

U mnie pierwszą propozycję odrzucili, a drugą już przyjęli. Pierwszego nie nie brałabym jako końca rozmowy.

ElaPoPrzejsciach

Pierwsza propozycja często jest taka, jakby człowiek nie miał żadnych innych wydatków. Nie ma co się tym od razu załamywać, ale też nie warto odpowiadać nerwowo. Ja mówiłam spokojnie, że chcę płacić, tylko nie taką ratę, bo wtedy za chwilę znowu będę po terminie. Dopiero wtedy rozmowa zrobiła się bardziej normalna.

MartaZKrakowa

Patrzyłabym na to nie przez jeden miesiąc, tylko przez trzy albo cztery. Jeśli wiesz, że 400 zł wyjdzie tylko wtedy, gdy nic się nie wydarzy, to ta rata już jest ryzykowna. Zawsze coś wyskoczy: buty, dentysta, dopłata do ogrzewania, cokolwiek. Ja kiedyś liczyłam tak, jakbym miała miesiąc bez żadnych niespodzianek i to był błąd. Lepiej powiedzieć mniej i płacić bez ciągłego ścisku niż co miesiąc wybierać, czego nie opłacić. Regularność też ma znaczenie, nie tylko wysokość jednej raty.

BasiaBudzet

Jeszcze jedna rzecz, bo sama się na tym łapałam: rezerwa to nie luksus. Kiedyś wpisywałam wszystko, co zostało, jako możliwą ratę i potem dziwiłam się, że brakuje na najprostsze rzeczy. Dopiero jak zostawiłam nawet małą kwotę na awarie, przestałam łatać jeden dług drugim. W rozmowie możesz normalnie powiedzieć, że 350 zł jesteś w stanie utrzymać, a wyższa rata skończy się kolejnym opóźnieniem. To nie musi brzmieć jak wymówka, jeśli trzymasz się faktów. I nie musisz opowiadać całego prywatnego życia, wystarczy pokazać granicę.